Kolay mıdır?

-
Bugün,
 bir suç işlemeye karar verdim.
İçinde umutlar,kırık yağmurlar
Ve ben barındıran bir suça
Silah doğrultmak
Kolay mıdır?
Bugün,
bir şiire boyun eğdim.
İçinde umutlar,kırık yağmurlar
Ve sen barındıran bir şiire
Kıymak
Kolay mıdır?
Bilmiyorum…
Sana dair üç beş umuda
Etraftaki binlerce sesin arasından
Senin sesinle eşdeğer çarpan
Kalbe hesap sormak
Kolay mıdır?
Bir memleketi
Bir beni
Lime lime ettiler
Sevdiğim bizi yaralayanlara
Kırılmak günah mıdır?
Arada uğrayan beni
bahara nakşeden haline
Susup nefesini duymak
Yasak mıdır?
Hangi çıkmaz çıkar sana?
Hangi soru cevap olur,
Bendeki sen sebepli
Yalnızlığa…
Bugün,
bir şarkıya gönül verdim.
İçinde umutlar,kırık yağmurlar
Ve biz barındıran bir şarkıya
Unutursun demek
Kolay mıdır?
Sana sarılan bugüne
Veda edip
Yarına gitmek
Hangi kitaptadır?
Yarınlar,bugünlerden
Kolay mıdır?
-Nazfikri/26.06.15

Yorumlar

  1. muhtemelsiyah27 Haziran 2015 13:45

    Kolay değil,
    böylesine bir arkadaşa sahip olmak kolay değil.
    Fakat ben,
    En güzeline sahibim. 💗

    YanıtlaSil
  2. nazfikri'nce27 Haziran 2015 13:59

    hayat,tutunabilmek bir şeylere zor ama senin gibi bir dostun omzuna çok kırılınca hayattan saklanmak kolay ❤️

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Tık Tık…/29.

-
 Bu sonbahar öyle bir yumak bıraktı ki göğsüme hangi kelimeyi nereye, nasıl işleyebilirim düşünmekten yaş almanın hengâmesine kapımı tıklatmadım. Tıklatamadım… Zaten bunu istemiyor muydum sonunda? Bitmesini, dinmesini, yitip gitmesini… Olmaması gerekenin gitmesi, Olması gereken değil miydi? Zamanımın kumları kimin elinde idi ki ben karar veremedim diye tepiniyorum? Emin değilim.  Göğsümde yumaklardan bir dert bahçesi var. İnsan olmak en büyük derdimmiş fark ettim. Kendimi bir şey sanıp kabul ettim. Dağ olmak vardı… Ağaç olmak vardı… Göğün üstünde sönen yıldız; Altında süzülen kuş olmak vardı. Kendimi bir şey sanıp kabul ettim. Göğsümdeki yumaklar o denli sardı ki nefesimi  Bazen sormak zorunda hissediyorum, “Kafesim tıklatıyor mu bedenimi?” Tık, Tık, Tık, Zamanımın kumları nereye dökülmekte idi ki ben göremedim diye deliriyorum? Emin değilim. Bi’ şekilde kaçamadığım için hâlâ buralardan Ve İçimdeki ruhsuz saat hâlâ çalıştığından  Ve Kabul edilen tüm kapıları kapattığ...
Devamı

Bir Melankoliğin Günlüğünden Kareler 38: Tahammülojik

-
Saat: 05: 03. Uyanık olmak için keyfiyetsiz bir zaman dilimi. "Sabahın ilk ışıkları..." diye başlayan romantik cümleye de yakın bir vakit. İşte buradayım, günlükte. Ben, melankolik. Ben sanırım, umarım hâlâ melankolik. Bugün veya dün veya yarın bu sayfada biraz öfkeliyim. Başımın arkası belki topuzumdan değil de bu sebeple ağrı içinde. Kucağımda yazmama engel olan ama bundan zerre haberi olmayan kedim. Buna rağmen tam göremediği harflerle yazmaya devam eden ben. Ben, melankolik. Bu aralar sanırım, tahammüle sahip değilim. İnsanların hakkımda verdikleri kararlar, bana söyledikleri sözler içimi bunaltıyor. İçimi kasvetlendiriyor. İşte tam olarak bu da beni sinirlendiriyor. Eskiden insanlara kendimi açıklama gereksinimi duyardım. "Ama neden böyleyim, biliyor musun?" "Şunları yaşadım, o sebeple şu anda bu hâldeyim." "Ama sen tam bilmiyorsun, anlatmama izin ver, anlayacaksın." Tüm o kendini açıklama çabaları, kanadı kırık bir kuş gi...
Devamı