Nazfikri'nce

Sana bir yaz pazarı okumadığın bir mektup yazmıştım hatırlar mısın bilmem. Ve senin hatırlamanı,okumadığını düşünsem de okumuş olmanı nasıl dilerim bir bilsen... Sabah bir rüya gördüm,rüyamda seni gördüm aslında seni değil de sesini gördüm.Ah sesinden hayatın dallarına konduğum...Küfür gibi bir romantizm besliyorum burada sana fark etmişsindir.Yazdan kışa,kıştan bahara dönen zamanda o kadar çok şey değişti ki senin okumadığın kelimelerim haricinde. Dışarısı soğuk hem de çok soğuk yaz olsa eserdi ama üşütmezdi,nefes alamıyorum bu yüzden sana yazarken ya da çok kırılınca gözlerimi kapatamıyorum.Göz kapaklarımı sen öpmüyorsun diye yaz meltemlerine öptürüyordum ben.Ankara'nın ayazı öpmüyor,dövüyor hatta azarlıyor göz kapaklarımı.Sanırım kapatıp seni düşlediğim için... Memleketi hiç sorma bana olur mu?Çünkü senin okuyamadığın,okumadığın bu mektup gibi kimse okuyamıyor ve okumuyor bizim memleketi. Artık hiç kapanmaz,hiç kabuk bağlamaz,kanı da durmaz bir yara bu memleket. Ve en komi...

Aslında tam olarak nasıl başlayacağımı bilmemekteyim.Her zaman ki gibi bilmemek üzerine yaratılmış doğam ile bunları yazmaktayım.Gerçi sen beni bilirsin anne.Kimin aklına gelirdi bu denli yaşlanacağımız?Gerçi sen yaşlanmadın lütfen üstüne alınma yine de ben yaşlandım,büyüdüm.Çocukken de sana böyle yazardım hatırlıyor musun?Defterden kopardığım kağıtlara gece televizyon izlemek için izinler,salonda uyuyakalınca korkudan özürler veya kavga edersek sana küsmüş sözler... O zamandan konuşmaktan ziyade yazmaya meraklı bir çocuk olduğum belli imiş.Sana resim de çizerdim bir zamanlar.Gerçi şimdi ne yazı ne resim fazla konuşuyoruz seninle.Belki de benim yaşlanmamın etkisiyle kim bilir?Ben bilmem,bilirsin. Çocukken doğum gününü hep karıştırma korkusu çekerdim ay ile günün yerini bir türlü bilemezdim.Geç öğrenen ama tam öğrenen bir çocuktum.Sana hediyeler almak için çırpınır dururdum bunu da anneannemden kopardığım güzide paracıklar ile yapardım tabi.O zamanın behrinde 20 lira çok önemli bir me...